Stilstaan maar toch vooruitgaan?

Stilstaan maar toch vooruitgaan?

Double unders. Iedereen die wel eens een CrossFit workout heeft gedaan kent ze waarschijnlijk wel. Het is een lang leerproces dat niet zonder tegenslagen verloopt, letterlijk en figuurlijk. Als je zelf al eens een poging tot double unders hebt gedaan of ze al kan, heb je vast ook al eens het moment gehad dat je thuiskwam en er aan je werd gevraagd of je bent aangevallen door een kat..

100% effort

Van mijzelf weet ik dat er momenten zijn geweest waarop de moed mij zover in de schoenen zakte bij deze oefening, dat ik soms met tranen in mijn ogen stond midden in de sportschool. Aan de andere kant, niemand die zei dat het makkelijk zou worden, anders zou iedereen het doen. Wanneer ik een doel heb gezet ga ik er ook 100% voor en dit was met de double unders geen uitzondering.

Oefenen, oefenen en nog meer oefenen…

Dag in, dag uit was ik bezig om de oefening onder de knie te krijgen. Hierbij hoorde natuurlijk ook de vele minuten aan YouTube tutorials met allerlei verschillende progressies. Single unders, hoge sprongen, springen met ogen dicht en double unders afwisselen met single unders. Ik haalde er twee achter elkaar, hoogstens drie en dit duurde wekenlang.

Uiteindelijk was ik zelfs in mijn werkpauzes te vinden met mijn springtouw, maar zoals het bekende gezegde al luidt: “Alles waar te voor staat is slecht voor je”. Helaas gold dit ook voor de double unders en was het te voorspellen dat dit niet lang goed kon gaan. Na een dag niets anders te doen dan bezig te zijn met het springtouw schoot ineens de kramp in mijn kuit. Eerst leek het een tijdelijk kwaaltje, maar al snel merkte ik dat er heftige pijnsteken ontstonden tijdens het trainen van deze oefening. En dan komt het echte dilemma, want moet je nou toch licht blijven oefenen om beter te worden of complete rust nemen? En als je rust neemt, voor hoelang zou dit moeten en in welke mate?

Tijdelijk stoppen met oefenen

Mijn besluit was om drie weken lang te stoppen met bijna elke sprongoefening die belastend was op de kuiten. Dit hield in geen double unders oefenen. Daarnaast paste ik mijn CrossFit workouts aan en tijdens actieve lessen van mijn studie deed ik vervangende oefeningen. Waarschijnlijk herken je dat knagende gevoel wel dat zegt dat het allemaal onzin is. En je het liefst gewoon weer wilt gaan oefenen. Daarom stelde ik het mijn prioriteit om dit stemmetje te negeren. En in plaats daarvan te kijken naar de voordelen op lange termijn.

Een nieuw begin

Drie weken later was het tijd om de draad weer op te pakken. Maar deze keer zou ik er slimmer mee om gaan. Alvorens het oefenen van de double unders stelde ik de regel om minstens 10 minuten de kuiten warm te maken en te stretchen. Dit begon met kleine sprongetjes die steeds hoger en groter uitbouwden, afwisselend met statische stretches voor de specifieke spier. Toen ik mijn eerste set begon was ik nerveus, want ik wilde niet weer die pijn in mijn kuit. Ik pakte het springtouw op, begon met 3 single unders en toen… 15 double unders achter elkaar! Ik keek naar mijn springtouw alsof het op magische wijze ineens zijn eigen ritme had gevonden. Ik kon niet geloven dat ik er eerst zoveel moeite mee had gehad. Het voelde natuurlijker aan en er was ook geen pijn te voelen in de kuit!

Progressie komt soms wanneer je het niet verwacht

Drie weken lang dacht ik stil te staan vanwege een kleine blessure. Maar juist de beslissing om voor mijn lichaam te zorgen en rust te nemen was de reden waardoor ik uiteindelijk vooruitging. Het kan heel tegenstrijdig voelen om een stap terug te doen. Terwijl dit juist kan zijn wat jouw lichaam nodig heeft. Analyseer voor jezelf of je effectief kunt trainen en of jij 100% kan geven in je training. Is dit niet het geval, probeer dan te kijken waar het misgaat. Het kan namelijk zomaar zijn dat je een stapje terug moet nemen om weer vooruit te kunnen. Soms betekent progressie het nemen van de juiste rust.

Geschreven door Dagmar Besteman, Sport Studies.

Geef een reactie

Sluit Menu
×

Winkelmand